Hissedilenler hep aynı sanki. Zamanlar, mekanlar, insanlar, sevilenler değişiyor. Aslında hiçbiri değişmesin, hep bu şekilde kalsın istiyor insan. Dilimiz hep öyle söylemiyor mu?
Acaba değişmesini istemediğimiz zaman mı ya da sevdiğimiz mi? Yoksa biz sevmenin kendisine mi bağımlıyız? Bir gün “biri” sevdiğimiz ve vazgeçilmezimiz, yarın bir başkası… Nasıl oluyor ki bu?
Murat Küçükosman
sevmeyi seviyoruz, akan zamanın gidiş hızı umrumuzda değil.
ali
yalnizim, yalnizsin, yalniziz, yalnizlar.. herkes mucizeyi bekliyor; bekledigini bilerek veya bilmeyerek. Son yuz yildada yalnizligimizi daha bir hisseder olduk teknolojinin getirmis oldugu rahatlikla ve gundelik hayatin kosusturmasiyla, o kadar; hersey Tanri’nin planladigi gibi; Tanrisiz yapamayacagimiz gercegini hepimiz tek tek gorup yasayip ruhumuzda bu dunyanin yalnizligini hissedecegiz ki seanryo tamamlansin bu zavalli yaratik icin; benim senin ve onun icin :),
sevgiler
Ne Hissediyorsun?