Hayatımız mı bizi kendine benzetir, yoksa yaşadıklarımız mı hayatımız olur? Öyle ya, sonuçta kaderimize işlenmiş olanların üzerinden geçmiyor muyuz? Başkaları tarafından izlenmiş bir filmi ilk kez izler gibiyiz.
Zaman zaman “kader” deyip, duraksadıktan sonra, kocaman ve güzel bir maazeretmiş gibi geliverir bazılarına bu kabulleniş.
Ne Hissediyorsun?