İlişki adının ne olduğu pek önemli değil; aşk, sevgi, saygı, arkadaşlık… Ray gibidir. Tarafların hayatlarında çizdikleri farklı yolları, gidecekleri farklı hedefler olabilir. Ama ilişkiye özel paralel bir yol da olmalı, yan yana.
Sanırım bu yüzden “İyi günde, kötü günde…” derler hep. Güzel ilişki almaktan çok vermekle oluyor. Kendinizden fedakarlık edip, karşınızdakini mutlu, huzurlu kılmak için çabalamıyorsanız, sizin için hayatınızdaki diğer yollar hep daha söz edilesi geliyorsa, hep alıyor, hep kazanıyorsanız ilişkinizin pek bir değeri yok gibi sanki. İlişkinin güzeli, biraz da “kaybetmek” aslında.
Siya Siya
Madem güzel bir ilişki kaybetmekle oluyor, o halde bir de kazanan olmalı.. Yani bir taraf fedakarlık yapıp kaybederken diğer taraf keyfini sürecek.
Çok adaletsiz oldu değil mi?
İki tarafın sürekli birbiri için çabalaması da biraz sahte olur gibi sanki.Neticede bu çabalar hep daha çok sevilmek, daha çok değer görmek için değil mi? Hep kendimize yatırım yapmıyor muyuz?
Benim hissettiğim şudur; eğer başarabiliyorsak önce kendimizi sevelim, sonra herkes birbirini olduğu gibi kabullenip sevsin. Hayat bayram olsun
Bu kadar da kafa yormayalım, geldiği gibi yaşayalım biraz da..
Filiz
İlişki….
Aynı yöne de gitsen ayrı yöne de gitsen birbirini görebilecek kadar yakın olabilmektir aslında. Ayrı hayallerin peşinde olmak ama onunla aynı heyecanı paylaşabilmektir aslında. Kişiye özeldir ilişki, bazısı için dokunmak, bazısı için konuşmak, bazısları içinse yanlızca bakışmaktır ilişki.
Bakmak gözden gönüle giden yola, o insanla iletişim kurmaktır aslında. Bir bakışa nelerin alılıp verilebileceğini bilerek bakmak, bir bakışla başlayan yıllar sürecek dostluklar kurmaktır ilişki.
İlişki adı ne olursa olsun arkadaşlık, dostluk, sevgi. Ürettirmeli insana, tüketime yönlendirmemeli…
Ne Hissediyorsun?