Masada tek başınıza oturmuş, en sevdiğiniz yemeği yerken, yediğinizin “en”lerinizden biri olduğunun farkında değilken ya da her zamanki gibi bir yere yetişmek için yürürken sokakta, adım attığınızın bile farkında olmadığınız zamanlar olur mu?
Alabildiğinde, en normal haliyle, hareket halindeyken dünya, her şey durmuş, donuklaşmış gibi gelir mi? Ölen siz değilken bile böyle hisseder misiniz?
nemenem
yazar dünyadaki hayvanların en yalnızı diyordu bi romanda yazar..yalnız kalmak için ölmeye gerek yok aslında ..hep fonda yalnızlık.. en sevdiklerinin bile yanında…
emre
hepimiz yalnızız dedim; siz değil. her düşünen hisseden insan yalnızdır çünkü bütün düşünceler hele bütün hisler yazıya dökülemez. o yüzden yazanda yazmayan da yalnızdır ama yazar daha çok düşündüğü ve hissettiği için daha bi yalnızdır kanaatimce…
Ne Hissediyorsun?