© Strange

Gözünüzü açtığınızda yapacak, yetişecek hiçbir şeyin olmadığı bir zamanda nefes alırken yaşadığını hisseder insan.

Etrafımızdaki her basit şey daha bir anlamlanır. Uzakta bağırışa bığırışa oynaşan çocuklar, ağacın en tepesindeki yaprakların sallanışı, rüzgarla oynaşan perde, duvardaki pütürcükler, hareket ettiğini farkedemeyeceğiniz kadar yavaş süzülen bulutlar… O zaman mı dinlenir insan, o zaman mı görür… Derin bir nefes, en uzunundan…